Czy to śmigłowiec, czy to samolot? Historia badań SM-1

W połowie lat pięćdziesiątych rozpoczęta została w WSK-Świdnik produkcja licencyjnych śmigłowców radzieckich Mi-1 pod oznaczeniem SM-1. Śmigłowiec tego typu z literami rejestracyjnymi SP-SAD przekazany został do Instytutu Lotnictwa, gdzie miał służyć do opracowania metodyki prób w locie, a także do różnych innych celów badawczych.

Badano na nim problemy tzw. pierścienia wirowego (przy pionowym opadaniu śmigłowca), lądowania w nierównym terenie, holowania szybowców. Doświadczalnie zabudowano na nim skrzydła, skonstruowane przez inż. Stanisława Wielgusa, przy udziale obliczeniowca dr. inż. Jerzego Lamparskiego, i przeprowadzono kolejne loty pomiarowe mające na celu ocenę wpływu skrzydeł na bilans energetyczny śmigłowca z takim układem konstrukcyjnym, a głównie wpływu skrzydeł na sterowność śmigłowca. W Zakładzie Badań w Locie prowadzono też badania następnych wersji śmigłowca SM-1: SM-1S, SM-1W oraz polskiej wersji z powiększoną pięciomiejscową kabiną SM-2. Śmigłowiec SP-SAD służył też do celów łącznikowych, a po zakończeniu eksploatacji przekazany został do Muzeum Lotnictwa w Krakowie.

Źródło: „80 lat Instytutu Lotnictwa”, Jerzy Grzegorzewski i Tadeusz Królikiewicz, Wydawnictwa Naukowe Instytutu Lotnictwa, Warszawa 2006

Na zdjęciu: Śmigłowiec SM-1 wyposażony doświadczalnie w skrzydła zaprojektowane i wykonane w Instytucie Lotnictwa.